Facebook Twitter YouTube E-mail
Home Dog News Qwick aka Qwickske aka Qwickkie Fikkie aka Ons Ventje aka …

Qwick aka Qwickske aka Qwickkie Fikkie aka Ons Ventje aka …

Het lijkt nog alsof het gisteren was toen ik je voor de allereerste keer in m’n armen had… Je was amper 2 weken oud en je paste nog in 1 hand. Onmiddellijk was ik verkocht en ik kon niet wachten tot je oud genoeg was zodat ik je bij mij had.
De eerste dagen heb je zelfs in een kartonnen doos geslapen… Je vond dat geweldig om in je doos naast de stoof te liggen. En slapen dat je kon als puppie! Tot je de eerste keer gras onder je pootjes voelde, toen ging je rennen als een gek, en maar rondjes lopen op het gazon… Je deed me zo lachen… Vastberaden als ik was nam ik je ook mee naar de hondenschool, je moest en zou een opleiding krijgen! Tegen alle verwachtingen in, heb je je gehoorzaamheidsbrevet gehaald toen je net 1 jaar was! Er waren weinig Cavaliers die je dit nadeden! We hebben dan ook nog een aantal wedstrijden gespeeld maar toen je zo’n 2 jaar was vond je het wel genoeg en besloot je om je apportje op wedstrijd telkens naar iemand anders te brengen ipv naar mij… Voor de vrolijke noot op de wedstrijd zorgde je wel ;-).
Je was de eerste jaren niet van m’n zijde weg te denken, waar ik ging, stond jij trouw aan mijn zijde! Als ik examens had dan zat je op de stoel naast mij (tot ergernis van m’n ouders die overal haar vonden). Het moet ook wel gezegd worden dat sommige ochtenden in periodes van examens jij liever nog wat in bed bleef liggen als ik opstond om te studeren, maar als ik dan kwam kijken tegen het normale uur om op te staan dan ging je leuk mee naar beneden, want ja hoor, dan was er eten te rapen!
Eten… ik denk dat we wel kunnen stellen dat dat één van je obsessies was… En dan vooral kip! Wat jij al niet zou doen voor een stukje kip of een eitje of iets anders lekkers. Je wist al heel vlug waar je moest gaan zitten terwijl we aan tafel zaten, want van mij kreeg je niet veel en van ons mama ook niet, maar bij papa… Die kon altijd zo’n paar ‘Qwickke-stukjes’ niet op… Dan deed ie dat in z’n glas en nam ie jou mee naar de berk in de voortuin waar je mooi naast hem moest gaan zitten en geduldig wachten tot je jouw deel kreeg.
Een beetje later leerde ik David kennen en onmiddellijk viel ie bij jou ook wel in de smaak, wat ook wel te begrijpen was sinds we altijd leuke dingen gingen doen zoals wandelen aan de zee, in de ardennen, … Je was tenslotte gek op het strand en ook op de sneeuw in de winter. Je ging zo dikwijls met ons mee en zelfs toen we in ons appartementje woonden kwam je regelmatig een weekendje op bezoek. Als we erop uittrokken voor een weekendje of een dag, dan was jij een vaste waarde!
Toen we verhuisden naar ons nieuwe huisje ben je vol enthousiasme mee verhuisd en heb je een ‘vrouwtje’ gekregen, ons Qwebbletje. Al was ze soms een beetje druk naar jouw smaak, jullie konden het samen best wel vinden… Je voelde jezelf hier snel op je gemak en eigende je de ganse straat toe als jouw territorium.
Een jaartje later kwam er dan nog wat jong geweld bij toen ons Qnotje naar huis kwam, maar dat vond je helemaal ok, nu kon die hyperactieve Qwebble haar energie kwijt bij dat andere kleine ding. Op dat moment had je al 2 vrouwtjes die van jou waren ;-). We zijn toen ook bij de wandelclub ‘In een meuteke lopen’ gegaan en dus werd je weer getrakteerd op leuke en gevarieerde wandelingen! Zo’n 3 jaar geleden is er dan nog een laatste vrouwtje bijgekomen voor jou, maar dat was wel eentje waar je het extra goed mee kon vinden. Ons Qarrotje, de rustigheid zelve en dus een ideaal maatje voor jou. Je was tenslotte ook al wat ouder geworden en je hield wel van je rust. 2,5 jaar geleden zijn we dan met z’n allen nog voor een weekje naar Oostenrijk getrokken waar jullie met volle teugen genoten. De laatste jaren mocht je altijd naar ‘Vokke’ als we ergens naartoe moesten en die zorgde er dan ook wel voor dat jij extra verwend werd… Worstjes, kip, eitjes, noem maar op, je kreeg het allemaal 🙂
De laatste maanden en weken ging het minder met jou. We zagen je aftakelen en elke keer weer vechten om recht te komen, je wilde nog wel, maar je lijfje niet meer zo 🙁
We hebben dan een zeer zware beslissing moeten nemen maar het was precies wel ok voor jou… Je was rustig en helemaal ontspannen, je was moe en je wilde rusten. Die rust heb je nu ook gekregen.
Je was mijn, en nadien onze, allereerste Cavalier, ons trouwste maatje, je hebt ons bijgestaan in goeie en slechte tijden, onze ringen gebracht op onze trouw en als het wat minder ging gewoon naast ons gezeten. We konden ons verhaal altijd bij jou kwijt en je hebt er voor gezorgd dat alle Cavaliers bij ons omgedoopt zijn tot ‘Qwickskes’ tot het eind der tijden. Kortom, je was ons ventje en dat zal je voor altijd blijven!
Rust zacht lieve Qwick, we zullen je missen!

Qwick

 
No Comments  comments 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Q-Cavaliers [Qwick, Qarrotje, Qwebble and Qnotje]